Мајка ми многу сакаше да пече мачки за десерт. Еднаш, мачката скокна
од рерната баш пред крцкаво да потемни. Не разбравме како тоа
и успеа на мачката, но успеала сама да ја отвори рерната.
Секако, настана бркотница - мајка ми како бркач,
а брканиот како четвороножна маса лишена од крзно
и опаш. Татко ми побесне. Кој сака гола мачка
што се брка и трка и се бутка и шутка и ита и
лета низ куќи и се фрла врз нешта
и скапи и кревки? Се скрши драгоцен порцелан.
Стаклениот змеј купен во Хонг Конг на нивното свадбено патување
пукна и се расцепи на две. Винските шишиња што татко ми некогаш ги купил
со план да ја опие мајка ми пред полека да водат љубов
паднаа од рафтовите и се распрснаа. Дури и смарагдниот Буда
купен во Кина на нивната прва годишнина изгуби глава
кога тресна на подот. А и подот, од евтин мермер,
исто така напукна. Конечно, кога на татко ми му здодеа од
мачешката мешаница, ја отвори вратата и ја пушти мачката. Е сега
мајка ми се разочара. Во очајниот обид да ја придобие мачката,
зема канче млеко, и го става на чергичето, гушејќи се
во солзи и губејќи го разумот. Татко ми, од друга страна, се повлекува,
попушта, допушта, се враќа во спална да се опушти и дремне.
Мајка ми, надвор, насолзена и напатена, седи на плочките од скалите
и затвора очи. На сон гледа далечна земја,
место непознато кое грубост не знае, полно е мачки,
каде готвењето е чисто, каде има љубов без потреба.
Гледа семејство. Види ја лигата од уста што и паѓа.
Види ја насмевката што на усни и се раѓа.